Search

അകക്കണ്ണ്

എന്നിലെ ഞാന്‍!

Tag

happiness

ലോകമോ തറവാട്


world

വസുധൈവ കുടുംബകം
എന്ന് ഞാന്‍ പണ്ടേ കേട്ടിട്ടുണ്ട്
ലോകമേ തറവാട്
എന്നതിനര്‍ത്ഥമെന്നും പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്
പക്ഷേ, ഞാനും നീയും ഉള്‍പ്പെടുന്ന ലോകം
എനിക്കും നിനക്കും തറവാടാകുന്നതെങ്ങനെയെന്നു
ഇന്നുവരെ എനിക്ക് മനസ്സിലായിട്ടില്ല
ആരും പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുമില്ല

ഞാന്‍ രാമനും നീ കൃഷ്ണനും ആകയാല്‍
എനിക്ക് ത്രേതയും നിനക്ക് ദ്വാപരയും
സ്വന്തമായുണ്ടെന്നറിയാം, പക്ഷേ
കലി ഇതുവരെ നമുക്ക് പങ്കിട്ടെടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല
എന്തും സ്വന്തമാക്കാനല്ലേ പഠിച്ചിട്ടുള്ളൂ
ഞാനും നീയും

ത്രേതയ്ക്കും ദ്വാപരയ്ക്കും ഇടയ്ക്കൊരു വേലി തീര്‍ത്ത്
നമ്മള്‍ നമ്മുടെ സാമ്രാജ്യങ്ങളില്‍
ഒതുങ്ങിക്കൂടിയെന്നും പറയുക വയ്യ
ദ്വാപരയ്ക്ക് വില കുറയാന്‍ ഞാനും
ത്രേതയ്ക്ക് വില കുറയാന്‍ നീയും കാത്തിരുന്നത്
വെട്ടിപ്പിടിക്കാന്‍ വേണ്ടിത്തന്നെയായിരുന്നു

സ്വസാമ്രാജ്യത്തിലെ രാജാക്കന്മാരായി സ്വയം അവരോധിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴും
ലോകത്തിനു മുന്നില്‍ നമ്മള്‍ സുഹൃത്തുക്കളായി നടിച്ചു
വേലിക്കിടയില്‍ തലയുയര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്ന ഗേറ്റാണ്
നമ്മുടെ സൗഹൃദത്തിന്റെ ഒരിക്കലും മങ്ങാത്ത സ്മാരകം
ജീവിച്ചു മരിച്ചവര്‍ക്കേ സ്മാരകം പണിയാറുള്ളൂ, പക്ഷേ
ജനിക്കാത്തവനും സ്മാരകം പണിയാമെന്ന് ആ ഗേറ്റ് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തും

ഇങ്ങനെയൊക്കെ നമ്മള്‍ നടിച്ചു കാണിച്ചെങ്കിലും
കയ്യടിക്കാന്‍ വിസമ്മതിച്ച ലോകത്തെ എനിക്ക് പുച്ഛമാണ്
അവന്റെ കയ്യടിക്കായി നമ്മള്‍ കാത്തിരുന്നെന്നു
അവന്‍ കരുതിയെങ്കില്‍ ലോകമേ നീയെത്ര വിഡ്ഢി
നിന്നെ എനിക്ക് എന്റെ തറവാടായി സങ്കല്‍പ്പിക്കാനേ വയ്യ
‘എന്റെ ലോകമേ എനിക്ക് തറവാട്’ എന്നതാണെന്റെ തത്വം

പക്ഷേ ഒരിക്കല്‍ ഫ്ലാറ്റ് സമുച്ചയങ്ങളുടെ നടുക്ക്
എന്റെ ത്രേതയുടെ മനുഷ്യ നിര്‍മ്മിത പുല്‍ത്തകിടിയില്‍
രാജാവിനെപ്പോലെ ഒരു സിംഹാസനത്തില്‍ ഞാന്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍
ഇതിലൊന്നിലും താല്‍പര്യമില്ലാത്ത എന്റെ മകന്‍
വീണ്ടും ആ സമസ്യ എനിക്കു മുന്നില്‍ ഇട്ടു തന്നു,
ഇന്നും ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാത്ത സത്യം

“പണമോ പൊന്നോ ഭൂമിയോ കൊട്ടാരങ്ങളോ ഒന്നും പിടിച്ചടക്കാതെ
മനുഷ്യന്‍ നിരന്തരം യാത്ര ചെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നാല്‍,
കാഴ്ചകള്‍ കാണാന്‍ അല്ലാതെ ജീവിതങ്ങള്‍ കാണാന്‍, ജീവിക്കാന്‍
അവന്‍ സദാ ചലിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നാല്‍,
ഇതെന്റെ അത് നിന്റെ എന്ന് വേര്‍തിരിച്ചു കാണാതെ
ഈ ലോകം തന്നെ നമ്മുടെ എന്ന് വിശാലമായി ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങിയാല്‍,
സത്യത്തില്‍ അപ്പോഴല്ലേ ലോകം നമുക്ക് തറവാടാകൂ?
അപ്പോഴല്ലേ നമ്മളെല്ലാം ഒന്നാകൂ?”

മനുഷ്യജന്മത്തിന്റെ തന്നെ അടിസ്ഥാനോദ്ദേശ്യം മറന്ന്
എന്തിനോ വേണ്ടി പലതിനും പിറകെ ഓടി
സ്വയം കെട്ടിപ്പടുത്ത സൗധത്തിനു മുന്നില്‍
ഒന്നുമല്ലാതെ നിസ്സഹായനായി നിന്ന ഞാന്‍
ആകാരം കൊണ്ട് ഭീമനെങ്കിലും
ആ വലിയ ചോദ്യം താങ്ങാനാവാതെ
നിലം പതിച്ചപ്പോഴാണ് ഭൂമിയെക്കുറിച്ചോര്‍ത്തത്,
ലോകത്തെക്കുറിച്ചോര്‍ത്തത്, തറവാടിനെക്കുറിച്ചോര്‍ത്തത്

ഞാന്‍ തന്നെ പതിച്ച ടൈല്‍ കാരണം
കൈയ്യില്‍ പിടിക്കാന്‍ ഒരു തരി മണ്ണ് പോലും കിട്ടാതെ
ഞാന്‍ ജീവന്‍ വെടിഞ്ഞതും
എന്റെയെന്നു ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ച ത്രേതയും ആകാശഗോപുരങ്ങളും
ഒരു ക്ഷണം കൊണ്ട് എന്റെ കണ്ണില്‍ നിന്ന് മറഞ്ഞതും
ഇന്നും ആര്‍ക്കുമറിയാത്ത ചരിത്രം

ഇന്ന് മറ്റൊരു ലോകത്ത് വെറുമൊരു കാഴ്ചക്കാരനായി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍
ഭൂമിയില്‍ ജീവിക്കാന്‍ ലഭിച്ച അവസരം തുലച്ചതില്‍ ഞാന്‍ ലജ്ജിക്കുന്നു
എല്ലാം നേടിയെന്നു കരുതി കളഞ്ഞ വര്‍ഷങ്ങളോര്‍ത്ത് ഞാന്‍ പരിതപിക്കുന്നു
തറവാട്ടില്‍ പിറന്ന് പക്ഷേ തറവാട്ടില്‍ ജീവിക്കാന്‍ മറന്നു പോയ
അനേകായിരങ്ങളില്‍ ഒരുവനായി ഞാനും വിസ്മരിക്കപ്പെടും
‘ലോകമോ തറവാടി’ല്‍ നിന്ന് ‘ലോകമേ തറവാടിലേ’യ്ക്കുള്ള ദൂരം
ഒരു ജീവിതമെന്ന് ഞാന്‍ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തും

സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് പിറകെ


DSC05943editd

ഇന്ന് ഓഗസ്റ്റ് 10. IOCL ഓർമ്മദിനം!

കഴിഞ്ഞ വർഷം ഇതേ ദിവസമാണ് ഞാൻ എന്റെ ഇതുവരെയുള്ള ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സുപ്രധാന തീരുമാനമെടുത്തത്. ഒരുപാട് ഹരിയ്ക്കലും ഗുണിയ്ക്കലും കഴിഞ്ഞാണ് തീരുമാനമെടുത്തതെങ്കിലും ഹരണവും ഗുണനവും അക്കങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള കളികൾ മാത്രമാണെന്ന് എന്നെ ഓർമ്മിപ്പിച്ച ഒരു വർഷം കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ എന്റെ അച്ഛൻ പറയുകയുണ്ടായി, “23ആം വയസ്സിൽ നിന്നെ പിടിച്ച് കെട്ടിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ നീ ഒരിടത്ത് സെറ്റിൽ ആയേനെ, എത്ര നന്നായേനെ” എന്ന്. അച്ഛൻ അത് കളിയായി പറഞ്ഞതാണെങ്കിലും ‘ചീത്ത’യാവാനാണ് എന്റെ നിയോഗമെന്ന് എനിക്ക് നന്നായറിയാം. മണ്ടത്തരം, വട്ട്, ഭ്രാന്ത് എന്നൊക്കെ എന്റെ തീരുമാനത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ച പലരും ഇന്നും എന്റെ ചുറ്റുമുണ്ട്. അവരെക്കാൾ വലിയ മണ്ടന്മാർ ഈ ലോകത്ത് വേറെയില്ല എന്നറിയാതെ അവർ ജീവിക്കുന്നു. പാവങ്ങൾ!!

RM MovieRaga
This is a comment I got on the Movieraga page of Rear Mirror. I don’t know who wrote this but I’m pretty sure that it’s someone who knows me very well. This means a lot to me. I don’t wanna know who you are. Pls stay anonymous!

നിങ്ങൾ ഒരു കടുവയെ കൂട്ടിലടയ്ക്കുന്നു. അതിനു നാല് നേരവും വയറു നിറയെ ആഹാരം കൊടുക്കുന്നു. കൂട് മോടി പിടിപ്പിക്കുന്നു. അതിനു വേണ്ടതെല്ലാം ചെയ്തു കൊടുക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ കടുവ കൂട് പൊളിച്ച് പുറത്തു കടക്കുന്നു. ഒറ്റയ്ക്ക് വേട്ടയാടാൻ ആരംഭിക്കുന്നു. ഓടുന്നു. ചാടുന്നു. പരിക്ക് പറ്റുന്നു. വീണ്ടും ഓടുന്നു. ചാടുന്നു. ഇര പിടിക്കുന്നു. പക്ഷെ എന്നും കടുവ തന്റെ കൂടിനെപ്പറ്റി ഓർക്കും. താൻ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടിയതും തനിക്ക് പലതും ചെയ്യാനുള്ള ഊർജ്ജം തന്നതും ആ കൂടാണെന്ന് നന്ദിയോടെ സ്മരിക്കും!

ഓഗസ്റ്റ് 10നെക്കുറിച്ച് രണ്ടു വാക്കെഴുതുമ്പോൾ പരദീപിനെപ്പറ്റി ഞാൻ പറയാതിരിക്കുന്നതെങ്ങനെ. നാല് വർഷത്തെ കോളേജ് ജീവിതം എന്നെ എത്ര മാറ്റിമറിച്ചോ അതിന്റെ നൂറു മടങ്ങാണ് പരദീപ് നാല് വർഷം കൊണ്ട് എന്നിലുണ്ടാക്കിയ മാറ്റം! This is not your destiny എന്ന് എന്നെ സദാ ഓർമ്മിപ്പിയ്ക്കാൻ എനിക്കൊരു സുഹൃത്ത് വേണമായിരുന്നു. അതായിരുന്നു പരദീപ്! എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ സംവദിയ്ക്കാൻ ഇതിലും നല്ലൊരു സ്ഥലം എന്റെ ജീവിതത്തിൽ വേറെ കിട്ടിയിട്ടില്ല എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അതിൽ ഒട്ടും അതിശയോക്തിയില്ല. എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ മനസ്സിലാക്കിത്തന്നതും ഞാൻ കാണാതെ പോയ പലതിനെയും കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കാൻ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചതും എന്റെ ജീവിതത്തിലെ priorities മൊത്തം മാറ്റിമറിച്ചതും ഒറ്റയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യാനുള്ള kick തന്നതും ഒക്കെ പരദീപ് തന്നെ!

Paradip

പ്ളസ് ടുവിനു പഠിക്കുമ്പോൾ തുടങ്ങിയ ശീലമായിരുന്നു ഒറ്റയ്ക്ക് സംസാരിക്കുക എന്നത്. ആദ്യം കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയായിരുന്നു സംസാരം. പിന്നെപ്പിന്നെ കണ്ണാടി വേണ്ടാതായി. പരദീപിലെ 1107 B ക്വാർട്ടറിലെ കണ്ണാടിയിൽ പൊടിപിടിച്ചു, Soliloquy ഞാൻ തുടർന്നു. വീട്ടിലെ കസേര, മേശ, ലാപ്ടോപ്, ഫാൻ, കട്ടിൽ, തലയണ എല്ലാം ഞാൻ സ്ഥിരം സംസാരിക്കുന്ന എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളായി. സ്വയം ശകാരിക്കലും ഉപദേശിക്കലും ആശ്വസിപ്പിക്കലും എല്ലാം എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമായിത്തീർന്നു. What is the best self-improvement tool എന്ന് എന്നോട് ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ പറയും soliloquy എന്ന്. ആർക്കും ധൈര്യമായി പരീക്ഷിച്ചു നോക്കാം. 🙂

ഒരു ഓർമ്മദിനത്തിൽ പറയേണ്ടതിനെക്കാൾ കൂടുതൽ ഓർമ്മകൾ പങ്കുവെച്ചു കഴിഞ്ഞു. ടണ്‍ കണക്കിന് ഓർമ്മകൾ ഇനിയും കിടക്കുന്നു പറയാൻ. പക്ഷെ അതെല്ലാം നെഞ്ചിനകത്ത് തന്നെയാണ് ഇരിക്കേണ്ടത്. ഞാൻ എപ്പോഴും കരുതുന്ന പോലെ We live to make memories. ഓർമ്മകൾ ഉണ്ടാക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നത്. പക്ഷേ അതിനു സ്വപ്നങ്ങളുടെ അകമ്പടി കൂടിയുണ്ടെങ്കിലോ? സ്വപ്നങ്ങളെ അങ്ങനെ വെറുതെ കൂടെക്കൂട്ടാൻ പറ്റില്ല. പിറകേ പോകണം. മറ്റു പലരെയും പോലെ ഞാനും എന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് പിറകെയാണ്!! കാലിടറിയേക്കാം, പരാജയപ്പെട്ടേക്കാം. പക്ഷേ എഴുന്നേൽക്കും. വീണ്ടും നടക്കും. അങ്ങറ്റം വരെ!

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑