Search

അകക്കണ്ണ്

എന്നിലെ ഞാന്‍!

Tag

nature

And I became a Freelance Writer too


11700811_1669968853236399_3902364632044716413_n
‘സാരംഗ്’ സന്ദര്‍ശിച്ചു കിട്ടിയ ചെറിയ അറിവിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ ഡി-സ്കൂളിങ്ങിനെപ്പറ്റി ഞാന്‍ ‘കൗമുദി മെട്രോ എക്സ്പ്രസ്സി’ല്‍ എഴുതിയ ലേഖനം എല്ലാവരും വായിക്കുക.

ലിങ്ക് ഇവിടെ: http://kaumudynews.com/dschooling-nature-education/

നന്ദി!
വൈശാഖ്

സാരംഗ് – പ്രത്യേകതയില്ലായ്മയാണ് ഇവിടുത്തെ പ്രത്യേകത


My friend Sreenivasan and myself with Gautham and family
My friend Sreenivasan and myself with Gautham and family

നമ്മളില്‍ പലരും രക്ഷിതാക്കളില്‍ നിന്നും ഒരിക്കലെങ്കിലും കേട്ടിട്ടുള്ള വാക്കുകള്‍ ആണ് “നിന്നെയൊക്കെ കഷ്ടപ്പെട്ട് വളര്‍ത്തി വലുതാക്കിയിട്ട് ഞങ്ങക്കൊക്കെ ഇത് തന്നെ കിട്ടണം” എന്നത്. ഞാന്‍ ഇതെഴുതുമ്പോള്‍ പോലും പല രക്ഷിതാക്കളും ഈ ക്ലീഷേയ്ഡ് വാക്കുകള്‍ ഉരുവിടുന്നുണ്ടാവും. സത്യത്തില്‍ ഈ ‘വളര്‍ത്തി വലുതാക്കല്‍’ എന്ന് മുതലാണ്‌ തുടങ്ങിയത്??? വളരാന്‍ ഉള്ള സ്പേസ് നമുക്ക് നിഷേധിച്ച അന്ന് മുതല്‍ എന്ന് പറയേണ്ടി വരും. ഈ സ്പേസ് ആണ് സത്യത്തില്‍ ‘സാരംഗ്’!

'Sarang'
‘Sarang’

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ് ഗോപാലകൃഷ്ണന്‍ മാഷിനെയും വിജയലക്ഷ്മി ടീച്ചറെയും കുറിച്ച് വായിച്ചത് വീണ്ടും ഓര്‍മ്മിക്കാന്‍ ഇടയാക്കിയത് കഴിഞ്ഞ മാസം ഇറങ്ങിയ മാതൃഭൂമി ആഴ്ച്ചപ്പതിപ്പാണ്. ഡി-സ്കൂളിംഗ്, ബദല്‍ വിദ്യാഭ്യാസം, self sustainable living ഇവയൊക്കെ വായിച്ചറിഞ്ഞാല്‍ മാത്രം പോര, കണ്ട് മനസ്സിലാക്കുകയും കൂടി വേണം എന്ന് തോന്നിയതും ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് വായിച്ചപ്പോഴാണ്. അങ്ങനെ ഞാനും എന്നെപ്പോലെ തന്നെ curious ആയ എന്റെ സുഹൃത്ത്‌ ശ്രീനിവാസനും കൂടി ഒരുപാട് നാളത്തെ ആഗ്രഹത്തിനൊടുവില്‍ ‘സാരംഗി’ലേക്ക് വെച്ചുപിടിച്ചു. അട്ടപ്പാടിയും കടന്ന് ഗൂളിക്കടവും കടന്ന് പല്ലിയറയും കടന്ന്, ‘സാരംഗ്’ എന്ന സ്വപ്നഭൂമിയില്‍ പോവുക മാത്രമല്ല, ഒരു ദിവസം മുഴുവന്‍ അവിടെ ചിലവിടുകയും ചെയ്തു. വായിച്ച അറിവുകള്‍ തന്നെ ധാരാളമായിരുന്നു ഗൗതം ചേട്ടനെയും അനുരാധ ചേച്ചിയെയും സ്വന്തക്കാരെപ്പോലെ കരുതാന്‍. പക്ഷേ, വായിക്കാത്ത അറിവുകളായിരുന്നു അവരോടൊപ്പം ചിലവിട്ട സമയം ഞങ്ങള്‍ക്ക് തന്നത്!

ഇത്ര വയസ്സാകുമ്പോള്‍ വിവാഹം കഴിക്കുക; ഇത്ര വയസ്സാകുമ്പോള്‍ ‘സെറ്റില്‍’ ആവുക; ഇത്ര വയസ്സാകുമ്പോള്‍ വീട് വെയ്ക്കുക; ഇത്ര വയസ്സാകുമ്പോള്‍ കുട്ടികളെ പടച്ചു വിടുക, അവരെ നിങ്ങള്‍ വളര്‍ന്ന, സോറി വളര്‍ത്തപ്പെട്ട അതേ ചട്ടക്കൂടിലേക്ക്‌ തള്ളിവിടുക; ഇത്ര വയസ്സാകുമ്പോള്‍ പെന്‍ഷന്‍ ആവുക; പിന്നെ ‘സമാധാനമായി കണ്ണടയ്ക്കുക’ എന്നീ പതിവുചര്യകളടങ്ങുന്ന society-imposed conventional ജീവിതരീതി കണ്ടും കേട്ടും മടുത്ത രണ്ടു പേര്‍ എന്ന നിലയില്‍ ഞാനും ശ്രീനിയും ‘സാരംഗ്’ കണ്ട് തന്നെ അറിയണം എന്ന് ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് വായിച്ച അന്നേ തീരുമാനിച്ചതായിരുന്നു. കടന്നു വന്ന പഠന സമ്പ്രദായത്തില്‍ ഒട്ടും തൃപ്തരല്ലാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ alternative schoolഇനെ പറ്റി കൂടുതല്‍ അറിയുക എന്നതായിരുന്നു പ്രധാന ലക്‌ഷ്യം. മൊബൈല്‍ ഗെയിമുകള്‍ക്കും iPadഇനും മുന്‍പില്‍ മണിക്കൂറുകളോളം ചടഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഇന്നത്തെ hitech കുട്ടികളെ, മരം കേറിയും പഴങ്ങള്‍ പറിച്ചു തിന്നും ഭിത്തിയില്‍ ചാണകം മെഴുകിയും ലജ്ജിപ്പിയ്ക്കുന്ന കുഞ്ഞു ഹിരണ്യയെയും കുഞ്ഞു പാര്‍ത്ഥനെയും ഞങ്ങള്‍ കണ്ടു. വളരാന്‍ ഉള്ള സ്പേസില്‍ കണ്ടും ചെയ്തും അനുഭവിച്ചും അവര്‍ സ്വയം പഠിക്കുന്നതും വളരുന്നതും ഇനിയുള്ള തലമുറയ്ക്കെങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടാതെ പോയ ആ സ്പേസ് കൊടുക്കണം എന്ന ചിന്ത ഞങ്ങളില്‍ ഉണ്ടാക്കി. സത്യത്തില്‍ ആ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചു ബദല്‍ വിദ്യാഭ്യാസം എന്നാല്‍ എന്താണെന്ന്.

Hiranya during മരം കയറല്‍
Hiranya during മരം കയറല്‍
Hiranya introducing കൊങ്ങിണിപ്പഴം to us
Hiranya introducing കൊങ്ങിണിപ്പഴം to us

ഷെഡ്യൂള്‍ വെച്ചു ജീവിതം ജീവിച്ചു തീര്‍ക്കുന്ന അ’സാധാരണ’ക്കാര്‍ക്ക് ‘സാരംഗും’ അവിടുത്തെ ‘സാധാരണ’ ജീവിതങ്ങളും ഒരു മാതൃക തന്നെയാണ്. പ്രകൃതിയെ മാതാവായി കാണാന്‍ എത്ര പേര്‍ക്ക് കഴിയുന്നു എന്ന ചോദ്യമാണ് ഇവിടെ പ്രസക്തം. പ്രകൃതിയെ നോവിക്കാതെ ജീവിക്കാന്‍ മാത്രമാണ് സാരംഗ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്‌. ഇഷ്ടികയ്ക്ക് പകരം മണ്‍കട്ടകള്‍ ഉപയോഗിച്ചുള്ള വീട് നിര്‍മാണവും മുളയും മണ്ണും ചാണകവും കൊണ്ടുള്ള constructionഉം എല്ലാം സത്യത്തില്‍ പഴമയിലേക്കുള്ള തിരിച്ചുപോക്ക് തന്നെ. ‘സാരംഗി’ല്‍ ഉള്ള പ്രത്യേകതകള്‍ എന്തൊക്കെയാണ് എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ പ്രത്യേകതകള്‍ ഇല്ലെന്ന് ഗൗതം ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞതില്‍ നിന്ന് തന്നെ വ്യക്തമാണ്, പ്രത്യേകതയില്ലായ്മയാണ് സാരംഗിന്റെ പ്രത്യേകത എന്നത്!

വൈകുന്നേരം ഗൗതം ചേട്ടനോടും അനു ചേച്ചിയോടും ഹിരണ്യയോടും പാര്‍ത്ഥനോടും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കറിയാം ഇനിയും ഞങ്ങള്‍ അവിടേക്ക് പോകുമെന്ന്. കാരണം ഇന്നു വരെ ഒരു സ്കൂളില്‍ നിന്നും കോളേജില്‍ നിന്നും പഠിക്കാത്ത പലതും ഞങ്ങള്‍ അവിടെ നിന്ന് പഠിച്ചു. Knowledge ഷെയര്‍ ചെയ്തു കൊണ്ടേ education സാധ്യമാകൂ. ഞങ്ങള്‍ക്ക് അവിടെ നിന്ന് കിട്ടിയത് knowledge ആണ്. അത് apply ചെയ്യണം, കൈമാറുകയും വേണം. അത് തന്നെയാണ് സാരംഗിന്റെ ലക്ഷ്യവും!

പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും


Image

പച്ചപ്പട്ടുടുത്ത പ്രകൃതിയല്ലോ ഭൂമിയ്ക്ക്‌ പ്രിയങ്കരി
പകലും പാതിരയും പാരിതിന്ന്‌ കാവലാം പ്രകൃതീ
പ്രപഞ്ചസത്യങ്ങളുൾക്കൊള്ളുന്നൊരവനിതൻ പ്രിയതമേ
പൊറുക്കുവാൻ കഴിയുമോ നിനക്കീ മർത്ത്യന്റെ പാപകേളികൾ?

പുണ്യവതിയാം നിന്നെ ഞാൻ പാപപങ്കിലമാക്കിടുമ്പൊഴും
പുഞ്ചിരി തൂകുന്നതെങ്ങനെ നീ ദേവീ?
പാപികൾ പിച്ചിച്ചീന്തിടുമ്പൊഴും പകരമായ്‌
പൂക്കളും പഴങ്ങളും നീ തരുന്നതെന്തിന്‌?

പഞ്ചഭൂതങ്ങൾക്കുമതീതയാമമ്മേ
എൻ കല്‌മഷം ഞാൻ നിന്നിൽ ഇറക്കട്ടെ…
പവിത്രമാമാ പാദങ്ങളൊന്നു പുണരട്ടെ…
തുച്ഛനാം ഞാൻ നിൻ വെറും ദാസനല്ലോ…

_____________________________________________________________________________
അമ്മേടെ ട്യൂഷന്‍ കുട്ട്യോള്‍ക്ക് വേണ്ടി പരിസ്ഥിതിയെപ്പറ്റി ഒരു കുട്ടിക്കവിത വേണമെന്ന് പറഞ്ഞ് എഴുതാനിരുന്നതാ. അവസാനം കുട്ടിക്കവിതയുമായില്ല കട്ടിക്കവിതയുമായില്ല. ഈ പരുവത്തിലായി.. 😉

‘ഉഷ്ണ’ദാതാവ്‌


Image

ജീവന്റെ സത്തയെ ഊറ്റിക്കുടിക്കുന്നൊ-
രൂർജ്ജദാതാവിൻ കേളികൾ
മനുജനെ ഒന്നോടെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാ-
നുടയോനയച്ച ദൂതനോ നീ?
ഭൂമിയെ പൊന്നാടയണിയിച്ചും
പൂക്കളെ ജീവസ്സുറ്റതാക്കിയും
ആഞ്ജനേയൻ തൻ മാമ്പഴമായി വിളങ്ങുന്നൊ-
രർക്കാ ഇക്കുറി നിനക്കിതെന്തുപറ്റി?

പിന്നിടും വഴികളെല്ലാം നിശ്ശേഷം
പൊള്ളിക്കും നിന്റെയീ യാത്ര കണ്ടാൽ
പാരിലെ അഗ്നിപർവതങ്ങളൊന്നടങ്കം
ലാവയൊഴുക്കുന്നപോൽ തോന്നും
ഉലകത്തിനുള്ള നിൻ സംഭാവന
ഊർജ്ജമോ ഉഷ്ണമോ ഇതിലേതെന്നു നീ ചൊല്ലുക
അതോ ഭൂമിയെ കൊന്നുതിന്നുന്ന മനുഷ്യനോടുള്ള
പ്രകൃതി തൻ പ്രതികാരമോ ഇത്‌?
പച്ചപിടിയ്ക്കാനല്ല, കനൽക്കട്ടകളാൽ മനുഷ്യനെ
പഴുപ്പിയ്ക്കുവാനോ പ്രകൃതി നിശ്ചയം?

അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ശിക്ഷിച്ചു കൊള്ളുക…
ഈ മാനവരാശിയെ ഒന്നോടെ വേവിച്ച്‌ ഭക്ഷിച്ചു കൊള്ളുക
കുബേരനെന്നോ കുചേലനെന്നോ ഇല്ലാതെ,
പണ്ഡിതനെന്നോ പാമരനെന്നോ ഇല്ലാതെ,
ജാതിയും മതവുമൊന്നും തടസ്സമാവാതെ,
സർവ്വരേയും തീത്തുള്ളികൾ വർഷിച്ച്‌ സംഹരിച്ചു കൊള്ളുക
അമ്മതൻ മാറുപിളർന്ന്‌ ചോര കുടിയ്ക്കുന്ന മക്കളാം
ഞങ്ങളെ ഭൂമീദേവിയ്ക്കിനി വേണ്ട…

Blog at WordPress.com.

Up ↑